De maan wordt in spirituele tradities verbonden met thema’s als dankbaarheid, rust en bewust kiezen wat belangrijk is.

De naam Jagersmaan komt uit de Noord-Amerikaanse traditie: het extra maanlicht was vroeger welkom in de periode waarin jagers zich voorbereidden op de winter.

De symboliek past bij de overgang van de herfst naar de winter. De natuur trekt zich steeds verder terug en de dagen worden korter. Dat maakt deze periode voor veel mensen een moment om stil te staan bij wat ze willen behouden en wat ze achter zich willen laten.

Waarom Jagersmaan?
De Jagersmaan is dus traditioneel de volle maan die volgt op de Oogstmaan. Nadat gewassen waren geoogst, verschoof de aandacht in vroegere samenlevingen naar de voorbereiding op de winter.

De velden waren na de oogst opener en dieren waren daardoor gemakkelijker zichtbaar. De heldere maan gaf bovendien extra licht tijdens de avonduren. In deze periode werd gejaagd en voedsel verzameld en geconserveerd voor de koudere maanden.

De naam heeft dus oorspronkelijk een heel praktische betekenis: vooruitkijken en zorgen dat er voldoende is voor de komende winter.

Niet iedere cultuur gebruikte overigens dezelfde naam. Voor de oktobermaan bestaan ook traditionele namen die verwijzen naar vallende bladeren, dalende temperaturen, rijstoogst en trekkende vogels. De verschillende benamingen hebben één duidelijke overeenkomst: ze markeren allemaal de overgang naar het donkere en koudere deel van het jaar.

Van Oogstmaan naar Jagersmaan
De oogstmaan van 26 september stond vooral in het teken van zien wat gegroeid is, dankbaarheid en bepalen wat je wilt meenemen naar het nieuwe seizoen. De Jagersmaan gaat als het ware een stap verder.

De oogst is binnen. Nu ontstaat de vraag: Wat heb ik werkelijk nodig voor de periode die voor me ligt?