Toen de combinatie van twee jonge kinderen en een drukke baan Ayse* na een burn-out zwaar viel, kwam steunouder Margriet* in beeld. Driekwart jaar later is ze niet alleen een vertrouwd gezicht voor de kinderen, maar ook een vriendin van Ayse geworden.
“Als ik haar ophaal zegt ze: ‘Ik wil nog honderd keer naar Magniet.’ Dat is toch geweldig.”
De vierjarige Selin* gaat regelmatig naar Margriet. Voor haar is het vooral een middag vol aandacht, wandelen en knutselen. Voor moeder Ayse betekent het dat ze thuis even één-op-één tijd heeft met haar driejarige zoon Mehmet*.
Ayse kwam bij Steunouder terecht nadat ze erover las in een nieuwsbrief van school. Ze was net uit een burn-out gekomen en merkte dat de combinatie van twee jonge kinderen en haar werk in de hulpverlening soms veel van haar vroeg.
Warm welkom
Via Avedan Welzijn werd ze gekoppeld aan Margriet. Die eerste ontmoeting vonden ze allebei spannend.
“Ik was best zenuwachtig. Wat zal ze van mijn appartementje vinden? En van mij?”, herinnert Margriet zich.
Die spanning verdween snel. Ayse zag bij binnenkomst dat Margriet speelgoed en knutselmateriaal had klaargelegd.
“Er lag van alles klaar voor de kinderen. Dat was zo’n warm welkom.”
‘Match made in heaven’
Hun levens verschillen behoorlijk. Ayse heeft een man en twee kinderen, Margriet woont alleen en heeft zelf geen kinderen.
Toch bleken er ook genoeg overeenkomsten. Ze zijn allebei 37 en werken allebei in de hulpverlening. Hun gesprekken gingen daardoor al snel verder dan alleen de praktische afspraken rond de kinderen.
Inmiddels spreken ze ook zonder Selin en Mehmet af.
“Doordat onze levens zo anders zijn, zie je allebei weer waar je dankbaar voor mag zijn”, vertellen ze. “We kunnen elkaar goed een spiegel voorhouden.”
Ayse noemt de koppeling inmiddels “een match made in heaven”.
Huis vol kleurplaten
Margriet wilde steunouder worden omdat ze graag met kinderen bezig is en haar creativiteit wilde delen.
“Je kijkt door de ogen van kinderen naar de wereld. Die spontaniteit is zo leuk”, vertelt ze. “Ik geniet als Selin mij een handje geeft als we gaan wandelen, of als Mehmet mij knuffelt.”
Ook haar huis veranderde.
“Er hangen nu kleurplaten aan de muur en er ligt speelgoed. Mijn huis is levendiger geworden.”
Extra aandacht
Voor Ayse zit de waarde van Margriet niet alleen in de paar uur extra ruimte die ze krijgt.
“Als je druk bent en twee kleintjes hebt, is dat extra beetje aandacht soms wat erbij inschiet”, zegt ze.
Margriet verzint activiteiten voor de kinderen en merkt volgens Ayse soms dingen op die zij zelf niet direct ziet.
“Dan maakt ze bijvoorbeeld een bingokaart met plaatjes van dingen die je in het bos kunt vinden. Dat is een avontuur voor Selin.”
Ook spreekt Margriet haar aan wanneer ze vindt dat Ayse te weinig tijd voor zichzelf neemt.
Ik ben door haar een krachtiger moeder geworden.
Ayse*, moeder van Selin en Mehmet
‘Ik ga van ze houden’
Omdat Ayse en Margriet allebei onregelmatig werken, spreken ze per week af wanneer Selin of Mehmet naar Margriet gaat. Soms plannen ze spontaan iets extra’s.
Ook buiten de opvang trekken de twee vrouwen met elkaar op. Ze wandelen en spelen samen padel.
Voor Margriet is de band met het gezin inmiddels ook meer geworden dan vrijwilligerswerk.
“Ik ga van de kinderen houden”, zegt ze.
Juist daarom hebben beide vrouwen besproken wat er gebeurt wanneer de ondersteuning op een dag niet meer nodig is.
“We hebben afgesproken dat ik tijdig hoor wanneer het stopt. Pats-boem afscheid nemen zou lastig zijn.”
De namen Ayse, Selin en Mehmet zijn vanwege hun privacy gefingeerd.