Woon- en Zorgcentrum Friso bestaat vijftig jaar. Wat in 1976 begon als een verzorgingshuis is uitgegroeid tot een zorgcentrum met verpleeghuiszorg, thuiszorg, aanleunwoningen en dagbesteding. Toch is volgens directeur/bestuurder Benny Kraaiveld één ding al die jaren hetzelfde gebleven: “We kijken eerst naar wat iemand nodig heeft.”
Deze maand staat het zorgcentrum aan de Buitenhof stil bij het jubileum met extra activiteiten voor bewoners, medewerkers en vrijwilligers.
Niet in een hokje
Volgens Kraaiveld onderscheidt Friso zich door de manier waarop naar bewoners wordt gekeken. “In de zorg is veel in hokjes geregeld. Maar niet iedereen past daarin”, vertelt hij. “Wij proberen juist een oplossing te zoeken voor mensen die tussen wal en schip dreigen te vallen.”
Dat kunnen mensen zijn die geen woning hebben, maar ook mensen met een aandoening waarvoor niet direct een passende indicatie beschikbaar is. “We kijken eerst naar de mens. Daarna zoeken we naar een passende financiering. Niet andersom.”
Van verzorgingshuis naar zorgcentrum
Toen Friso vijftig jaar geleden de deuren opende, zag de ouderenzorg er heel anders uit.
“We begonnen als verzorgingshuis met plek voor 88 bewoners”, vertelt Kraaiveld. “Mensen gingen destijds vaak direct na hun pensioen naar een verzorgingshuis. Het was heel laagdrempelig. Dat is tegenwoordig ondenkbaar.”
In de loop der jaren veranderde Friso mee met de ontwikkelingen in de zorg. Inmiddels beschikt de organisatie naast het woonzorgcentrum over 180 aanleunwoningen en wordt ook thuiszorg geleverd aan bewoners van die appartementen. Er is ook een woontoren van Beter Wonen”.
“We zijn veel meer een verpleeginrichting geworden dan vroeger. Tegelijk proberen we zowel lichte als zware zorg te blijven aanbieden. Overigens bepaalt het CIZ wie er komen te wonen, dat is vanuit de wet Langdurige Zorg”.
Bingo, bloemschikken en de Vierdaagse
Wie door Friso loopt, ziet dat het niet alleen draait om zorg. Activiteitenbegeleidster Marloes Louwerse organiseert samen met collega’s en vrijwilligers een uitgebreid programma voor bewoners. “We hebben een vast programma, van bingo en bloemschikken tot spelletjesavonden en gezamenlijke activiteiten. Ook bewoners van de aanleunwoningen kunnen aansluiten”.
“Zelfs mensen uit de wijk zijn welkom”, vertelt Marloes. “We hebben ook dagbesteding voor mensen met bijvoorbeeld dementie. Iedereen mag meedoen.”
Eén van de hoogtepunten van het jaar is de Vierdaagse van Friso. “Dit jaar doen weer zo’n vijftig mensen mee. Samen met familieleden, vrijwilligers en bekenden maken we er altijd een groot feest van.”
Kleinschaligheid
“Ons voordeel is de kleinschaligheid, er zijn korte lijnen, we zitten dichtbij de cliënten en mijn kantoor zit midden tussen de bewoners. We zien meteen welk effect onze beslissingen hebben op de cliënten. We gaan er vanuit dat we ook in de toekomst onze zelfstandigheid en kleinschaligheid kunnen behouden”, zo stelt Kraaiveld.
Marloes: “Inderdaad, we hopen dat we in de toekomst onze vrijheid behouden om leuke activiteiten te kunnen organiseren”.
Warmte
De komende weken wordt het jubileum uitgebreid gevierd. Er zijn activiteiten voor bewoners, medewerkers én vrijwilligers. Ook verschijnt er een speciaal jubileummagazine waarin wordt teruggekeken op vijftig jaar Friso en dat binnenkort wordt gepresenteerd. Er staat veel over de historie in en waar we in de toekomst naar toegaan”, aldus de directeur/bestuurder.
Als Kraaiveld in één woord moet samenvatten waar Friso voor staat, hoeft hij niet lang na te denken. “Warmte.” Louwerse knikt instemmend en vult aan. “Warmte en oog voor de mens.”