De zonsverduistering van woensdagavond 12 augustus hield heel Nederland in zijn greep. Dagenlang ging het op televisie, radio en sociale media over bijna niets anders. Ook in Almelo was het hét gesprek van de dag. Van de supermarkt tot de sportkantine en van het werk tot de markt: iedereen leek het over hetzelfde onderwerp te hebben.
Eclipsbrillen waren in korte tijd uitverkocht en veel mensen gingen op zoek naar een plek met vrij uitzicht richting het westen. Dat was niet zonder reden: de zon stond tijdens het hoogtepunt van de verduistering namelijk laag boven de horizon, waardoor bomen, gebouwen of andere obstakels het zicht konden belemmeren.
Uitzonderlijk groot deel
De gedeeltelijke zonsverduistering begon rond 19.15 uur en bereikte iets na 20.10 uur haar hoogtepunt. Op dat moment werd ongeveer 88 tot 90 procent van de zon door de maan afgedekt. Voor Nederlandse begrippen was dat een uitzonderlijk groot deel van de zon.
Volgens deskundigen was dit de indrukwekkendste zonsverduistering die vanuit Nederland zichtbaar was sinds 11 augustus 1999. Een vergelijkbare eclips laat zelfs nog tientallen jaren op zich wachten: pas in 2081 is er weer sprake van deze bijzondere gebeurtenis.
Smalle lichtsikkel
Hoewel de totale zonsverduistering alleen zichtbaar was vanuit onder meer Spanje en IJsland, kregen inwoners van Almelo toch een spectaculair schouwspel voorgeschoteld. De zon veranderde langzaam in een smalle lichtsikkel, terwijl het opvallend donkerder werd dan op een normale zomeravond.
Donderdagse markt
Ondertussen kon het team van Stroatproat op de donderdagse markt natuurlijk niet om de grote vraag heen: hebben de inwoners van Almelo ook naar de zonsverduistering gekeken? En zo ja, waar stonden ze toen de maan langzaam voor de zon schoof?
De antwoorden leverden weer mooie verhalen op. Want hoe bijzonder een zonsverduistering ook is, uiteindelijk gaat het bij Stroatproat vooral om de mensen die het meemaken. En daar was woensdagavond in Almelo geen gebrek aan.
Ook deze aflevering werd weer gemaakt door cameraman Martin van Rossum en verslaggever Henk Kooy.