Rechter Ben Hendriks is vrijdag 25 september bij zijn pensionering benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Burgemeester Richard Korteland speldde hem in de rechtbank in Almelo de versierselen op, in het bijzijn van familie, vrienden en (oud-)collega’s.
Hendriks sluit daarmee een loopbaan af die in 1982 begon bij de gemeentepolitie in Rotterdam. Daar hield hij zich onder meer bezig met criminaliteitsbestrijding en openbare orde.
Na zeven jaar maakte hij de overstap naar het Openbaar Ministerie. Daar groeide hij uit tot plaatsvervangend hoofdofficier van justitie in twee arrondissementen en gaf hij leiding aan complexe strafrechtelijke onderzoeken.
Ruim veertien jaar rechter
Ruim veertien jaar geleden werd Hendriks rechter. In die functie behandelde hij verschillende maatschappelijk ingrijpende en geruchtmakende strafzaken.
Ook hield hij zich bezig met het opleiden van nieuwe officieren van justitie en politierechercheurs.
Tijdens de uitreiking stond burgemeester Korteland stil bij de manier waarop Hendriks zijn werk deed. “Eén van de mooiste kwaliteiten die een magistraat kan hebben is met een rechte rug een beslissing nemen én die in begrijpelijke taal uitleggen. Die kwaliteit kenmerkt u.”
Volgens Korteland werden ook zijn deskundigheid, scherpzinnigheid, collegialiteit en hartelijkheid gewaardeerd.
Ook buiten de rechtbank
De onderscheiding werd niet alleen toegekend vanwege zijn werk in de rechtspraak. Hendriks zette zich ook buiten zijn loopbaan jarenlang in voor maatschappelijke organisaties.
Zo was hij actief voor de Elisakerk en het parochiebestuur en maakte hij deel uit van de adviesraad van woongemeenschap De Wonne.
Sinds 2016 loopt hij bovendien jaarlijks de Nijmeegse Vierdaagse voor Matchis. Met die wandelingen bracht hij volgens de aangeleverde informatie inmiddels 62.000 euro bijeen voor patiënten met een ernstige bloedziekte die wachten op een passende stamceldonor.
‘Mens niet uit het oog verloren’
Korteland vatte die combinatie van rechtspraak en maatschappelijke betrokkenheid tijdens de uitreiking samen met de woorden: “U veroordeelde wat moest worden veroordeeld, maar verloor nooit de mens daarachter uit het oog.”
Met zijn pensionering komt na meer dan veertig jaar een einde aan de loopbaan van Hendriks binnen politie, Openbaar Ministerie en rechterlijke macht.