De OVA (Ouderen Vereniging Almelo) organiseerde op vrijdag 30 januari een indrukwekkende lezing over de positie van vrouwen in de krijgsmacht, verzorgd door militair veteraan Stephanie Hulsman.
Van ondersteunende rollen naar operationele functies
Stephanie schetste hoe vrouwen binnen Defensie lange tijd vooral actief waren in medische en administratieve diensten. Pas later kregen zij toegang tot andere onderdelen, met als laatste mijlpaal in 2020 de toelating van vrouwen als bemanningslid op onderzeeboten. Ondanks deze stappen is er in 2026 nog altijd geen volledige gelijkheid in functie en salariëring.
Een droom die anders liep
Als jong meisje wilde Stephanie F‑16‑piloot worden, maar bij de keuring bleek ze te klein voor de functie. Via diverse omwegen vond ze toch haar plek binnen Defensie, waar ze onderzoek deed naar vliegtuigcrashes en zo alsnog dicht bij de luchtvaart kwam.
Uitzending naar Bosnië
Op 29‑jarige leeftijd werd Stephanie uitgezonden naar Bosnië. Als officier van een tactical supportteam beoordeelde ze de voortgang van de wederopbouw in een overwegend moslimgebied. Ze werkte samen met een getraumatiseerde tolk en een collega die moeite had met een vrouwelijke leidinggevende. Tijdens de missie werd ze geconfronteerd met bedreigingen, vernederingen en het rauwe leed van de lokale bevolking — ervaringen die diepe sporen nalieten.
Leven met PTSS
Jaren later ontwikkelde Stephanie PTSS, met nachtmerries en herbelevingen. Een hulphond bleek voor haar van grote waarde: het dier waarschuwt haar bij spanning en haalt haar uit nachtmerries.
Pleidooi voor betere plaatsing
Stephanie benadrukte het belang van de juiste man of vrouw op de juiste plek, om onnodige trauma’s te voorkomen en de krijgsmacht veiliger en gelijkwaardiger te maken.
Indruk achtergelaten
De aanwezigen waren zichtbaar geraakt door haar openhartige verhaal. Het is één ding om te weten dat er veel gebeurt in conflictgebieden, maar wanneer iemand die het zelf heeft meegemaakt erover vertelt, komt het pas echt binnen.