Na 7 jaar valt het doek voor het Huis van Lydia aan de Grotestraat-Zuid. Initiatiefnemer Mijntje Haakmeester (62) heeft besloten haar vrijwilligersproject uiterlijk op 31 maart 2026 te beëindigen. Niet omdat de rek eruit is, maar omdat haar eigen droom steeds harder aan de deur klopt. „Als ik nog wat anders wil, dan moet ik het nu doen.”
Een veilige plek voor vrouwen
In het Huis van Lydia wordt nog altijd hard gewerkt. Vrijwilligers maken en repareren kleding, volgen opleidingen en leren hoe het is om een regelmatig leven op te bouwen. Precies daarom begon Haakmeester het project: een veilige, warme plek voor vrouwen die een steuntje in de rug kunnen gebruiken. De naam verwijst naar Lydia uit de Bijbel, een zakenvrouw in purperen stoffen en een pionier in de vroege kerk. Die pioniersgeest herkent Haakmeester in zichzelf.
Van EZRA tot Happy Flow
Voordat ze het Huis van Lydia startte, werkte Haakmeester bij de EZRA Foundation, eveneens een kledingproject voor vrouwen. Ook maakte ze al jaren uitwasbaar katoenen maandverband voor vrouwen die reguliere producten niet kunnen betalen. Daarmee reisde ze naar India en Madagaskar, waar ze naaicursussen gaf zodat vrouwen zelf kleding kunnen maken en verkopen. Het maandverbandproject – inmiddels bekend als Happy Flow – blijft bestaan en verhuist naar twee locaties: De Hagedoorn bij het Leger des Heils en de EZRA Foundation. Het valt straks onder Stichting Wifi, die actief is in onder meer India en Madagaskar.
Tijd voor een nieuwe stap
Toch begon het te knagen. „Blijf ik kleding repareren, of ga ik meer naar het buitenland om daar vrouwen te helpen?”, zo zei ze eind december van het vorig jaar tegen Tubantia. Die vraag werd steeds dringender. Het antwoord is duidelijk: Haakmeester kiest voor het buitenland. Het pand aan de Grotestraat-Zuid moet eind maart leeg zijn. Toen ze het nieuws met de vrijwilligers deelde, vloeiden er tranen, maar haar besluit staat vast. „Ik kan het nu nog. Het is mijn droom om dit te doen. En ik wil niet dat die droom straks op de begraafplaats ligt.”
Brazilië of Bijbelschool
Begin april ligt er een uitnodiging klaar om naar Brazilië te komen, diep in het binnenland. Of ze gaat, weet ze nog niet – het gebied kampt met bendegeweld. „Ze willen heel graag dat ik kom. Als ik ga, dan is het voor enkele maanden. Ik ga er groepsgewijs voorlichting en les geven aan jonge meisjes.” Een alternatief is een opleiding aan de Bijbelschool op de Veluwe: een half jaar onderwijs, gevolgd door drie maanden missie in het buitenland. „Het is iets wat ik graag nog wil”, vervolgde ze in Tubantia.
Wat blijft en wat verdwijnt
Met het vertrek van Haakmeester komt een einde aan het Huis van Lydia zoals Almelo het kent. De winkel en het atelier verdwijnen, maar het werk gaat deels door. Vrijwilligers verhuizen mee naar EZRA of bewonersinitiatief De Hagedoorn. In het pand worden de komende maanden nog stoffen, unieke zelfgemaakte kleding, meubilair, poppen en kledingrekken verkocht.
Een warm spoor in de binnenstad
Het Huis van Lydia was meer dan een atelier. Het was een plek waar vrouwen werden gezien, waar vakmanschap en menselijkheid hand in hand gingen, en waar een naaimachine soms meer betekende dan een gereedschap: een opstap naar een nieuw leven. Dat hoofdstuk sluit, maar het spoor dat Mijntje Haakmeester achterlaat, blijft voelbaar in Almelo én ver daarbuiten.