Eric Kotterink woont met zijn vrouw in Enschede en staat al 27 jaar voor Concertkoor Almelo. Hoewel hij in Dronten werd geboren, heeft hij sterke banden met Almelo: zijn vader komt er vandaan.
Op zaterdag 3 oktober dirigeert Eric in het ROC van Twente in Almelo de indrukwekkende Carmina Burana van Carl Orff.
1) Eric, kun je jezelf in het kort voorstellen aan de lezers van Almelo1?
“Ik ben Eric Kotterink. Ik ben getrouwd met Jannet en samen hebben we twee fantastische kinderen: Ruben en Manuela. We wonen al een hele tijd in Enschede. Daarnaast ben ik inmiddels 27 jaar dirigent van Concertkoor Almelo. We treden regelmatig op in de Grote Kerk, de Jozefkerk en bijvoorbeeld ook in het ROC.”
“Een leuk detail vind ik altijd dat mijn vader een echte Almeloër is. Voor zijn werk verhuisde hij destijds naar Dronten en daar ben ik geboren.”
2) Binnenkort dirigeer je de Carmina Burana. Wat maakt dit werk zo bijzonder voor jou?
“Voor mij is dit werk bijzonder omdat ik het in 2002 voor het eerst mocht dirigeren in het Duitse Vreden, toen die stad 750 jaar bestond. Dat deed ik met mijn koor, Euregio Konzert Gesellschaft, projectzangers en een groot orkest. Zo’n ervaring vergeet je nooit meer.”
“Ik ben toen meteen van het werk gaan houden. Het bijzondere zit voor mij in het enorme ritme, maar ook in de extreem liefdevolle muziek. De teksten zijn gebaseerd op Middeleeuwse gedichten. Dat maakt het een heel bijzonder geheel.”
3) De openingsklanken van O Fortuna zijn wereldberoemd. Wat voel je als dirigent wanneer dat stuk begint?
“Als ik op 3 oktober voor het koor sta, denk ik in eerste instantie aan concentratie. Dat is het allerbelangrijkste wanneer zo’n werk begint”.
“Maar vrijwel direct daarna komt de euforie. De euforie van een koor dat moet inzetten op een dissonante akkoord. Dat grijpt je meteen bij de keel.”
4) Weet je nog wanneer je voor het eerst dacht: ik wil dirigent worden?
“Ja, dat weet ik nog heel goed. Ik zat in MAVO 4 en speelde nog niet zo lang hobo. Op een dag zette ik keihard de Eerste Symfonie van Brahms op. Toen dacht ik: wauw, hoe fantastisch zou het zijn om zoiets ooit zelf te mogen dirigeren.”
5) Wat was jouw eerste ervaring als dirigent?
“Mijn allereerste optreden, heel lang geleden, was met een klein ensemble tijdens mijn studie aan het conservatorium. Daar kreeg ik de kans om het dirigeren in de praktijk te brengen.”
“Mijn eerste echt grote ervaring was het uitvoeren van een complete operette: Die lustige Witwe. Dat was met alles erop en eraan.”
6) Wat heb je in al die jaren als dirigent het meest geleerd?
“Mijn belangrijkste leermomenten kwamen van mijn docent Tilo Lehmann op het conservatorium in Zwolle. Daarnaast heb ik veel repetities bijgewoond van Het Orkest van het Oosten onder leiding van onder anderen Jaap van Zweden en Ed Spanjaard.”
“Ook ben ik vaak in operahuizen geweest, bijvoorbeeld in Dortmund, waar ik achter de schermen kon meekijken. Later kreeg ik nog coaching van Ed Spanjaard. Bovendien heb ik zelf jarenlang als hoboïst in orkesten gespeeld en daardoor veel verschillende dirigenten aan het werk gezien.”
7) Hoe haal je het beste uit een koor?
“Het belangrijkste is vertrouwen geven. Het instrument van een zanger zit in het lichaam zelf. Dat maakt het heel bijzonder.”
“Ik probeer mensen vertrouwen te geven in hun stem en in hun eigen kunnen. Daarnaast probeer ik goed uit te leggen wat ze zingen en waarom ze het zingen. Dan wordt het werk ook echt een beetje van henzelf.”
8) Wat moet een dirigent juist níét doen?
“Een grote valkuil is alleen maar vertellen wat er fout gaat. Als je de hele avond zegt dat iets vals klinkt, schiet niemand daar iets mee op.”
“Je moet vooral uitleggen waar mensen op moeten letten en hoe ze iets kunnen verbeteren. Dan help je een koor echt verder.”
9) Heb je favoriete componisten of muziekstukken?
“Voor een koor is Bach eigenlijk onmisbaar. Concertkoor Almelo voert regelmatig de Matthäus Passion, Johannes Passion en het Weihnachtsoratorium uit. Dat zijn 3 grote en prachtige werken.”
“Daarnaast houd ik ook van Mozart en Haydn. Maar ik ben ook een echte romanticus als het gaat om Verdi, Brahms en Mendelssohn. Een echte favoriet kiezen vind ik lastig.”
10) Wat hoop je dat het publiek voelt na afloop van de Carmina Burana op 3 oktober?
“Ik hoop dat mensen na de laatste akkoorden denken: wauw, dit was fantastisch! En natuurlijk hoop ik daarna op minutenlang applaus.”
“Zo’n uitvoering moet een magische herinnering worden waar mensen nog lang met plezier aan terugdenken.”
Bonusvraag: Welk werk zou je ooit nog graag willen dirigeren?
“Dat is zonder twijfel het Requiem van Hector Berlioz. Het is een gigantisch werk met een enorme bezetting. Alleen al het aantal pauken, 20, is indrukwekkend. Daarnaast staan er ook nog blazersgroepen in verschillende hoeken van de zaal.”
“Het wordt bijna nooit uitgevoerd, juist omdat het zo groot is. Maar het zou voor mij een geweldige wens zijn om dat ooit nog eens te mogen dirigeren,” aldus Eric Kotterink.