Ankie Meijer is sinds oktober 2021 facilitair manager bij Theater Hof 88. Ze is verantwoordelijk voor alles wat ervoor zorgt dat het theater soepel draait. Van personeelsplanning tot praktische zaken in het pand: Ankie noemt zichzelf niet voor niets “het mannetje voor alles”.
1) Hoe lang ben je al werkzaam bij Theater Hof 88?
“Sinds oktober 2021.”
2) Hoe ben je bij Hof 88 terechtgekomen?
“Ik was al lange tijd vrijwilliger bij het Filmhuis en bij het Noaberfest. Daardoor kende Joris mij (Joris Kemps, directeur van Hof 88) en hij wist hoe ik werkte. Ik had altijd al de wens om in het theater te werken, dus op een gegeven moment heb ik gewoon de stoute schoenen aangetrokken en ben naar hem toegegaan: ‘Ik wil hier heel graag werken, kan dat’?”
“We hebben toen een heel fijn gesprek gehad, maar op dat moment waren er geen uren beschikbaar. In september 2021 hebben we opnieuw gesproken — uiteindelijk drie informele gesprekken in totaal — en toen werd het officieel. Per 1 oktober kon ik beginnen. De uren kwamen vrij en toen was één en één ineens tien.”
3) Waar bestaan jouw werkzaamheden uit?
“Ik ben facilitair manager, dus ik zorg ervoor dat alles hier op rolletjes loopt. Dat betekent dat alles rondom het pand goed geregeld moet zijn: inkopen, personeelsbezetting achter de bar, verhuringen, afspraken met bezoekers”.
“Ik zeg altijd dat ik niets met programmering, marketing of techniek te maken heb — en alles daartussenin doe ik wél. Zijn de toiletten kapot? Dan word ik erbij geroepen en regel ik het. Ik noem mezelf altijd ‘het mannetje voor alles’.”
4) Je bent dus een soort duizendpoot?
“Ja. De functie heet nu facilitair manager, maar titels zeggen me niet zoveel. Ik vind het veel belangrijker dat ik leuk werk heb. Ik ben een aanpakker.”
5) Wat heb je zelf met theater?
“Dat is eigenlijk begonnen door mijn dochter. Ik vond theater altijd al leuk, maar zij is actrice en deed mee aan Het Verzet Kraakt en Van Katoen en Nu. Daardoor ben ik vrijwilligerswerk gaan doen en op die manier kwam ik in aanraking met alle facetten van het theater”.
“Later heb ik de coördinatie van het Noaberfest gedaan, waardoor ik nog meer inzicht kreeg in wat er allemaal geregeld moet worden. Toen wist ik: dit wil ik doen”.
6) Wat vind je het mooiste of meest bijzondere aan Hof 88?
“De kleinschaligheid en de gezelligheid. Iedereen voelt zich hier thuis: personeel, gasten én artiesten. Dat is de chemie van het gebouw en van de mensen die hier werken. Alles komt samen en dat klopt gewoon.”
7) Wat zou je willen zeggen tegen mensen die Hof 88 nog niet kennen?
“Kom langs en laat je verrassen door de gezelligheid. Vorig jaar was hier een stemlokaal en veel mensen zeiden: ‘Ik ken dit helemaal niet, wat gebeurt hier allemaal?’”
“Het was geweldig om op die manier nieuwe mensen binnen te krijgen. Ze nemen dan een programmaboekje mee. Dus echt: kom langs en ervaar het.”
8) Veel artiesten komen graag naar Hof 88. Kun je dat uitleggen?
“Wij zijn een no-nonsense theater. Artiesten voelen zich hier thuis. Ze worden gastvrij ontvangen met een kopje koffie of thee en we leggen ze in de watten. Het is kleinschalig, waardoor het contact met het publiek heel direct is”.
“Sommigen komen hier al jaren. Als bedankje krijgen ze altijd een mok met een uitspraak van Herman Finkers erop. Die uitspraak verandert steeds, dus veel artiesten hebben inmiddels een hele verzameling. Ze vragen zelfs: ‘Welke uitspraak krijgen we nu mee?’”
“Er zijn ook grote artiesten die specifiek vragen of ze hier een try-out mogen doen. Ik denk dat ze zich hier helemaal zichzelf kunnen zijn. Ze worden niet lastiggevallen door opdringerig personeel of publiek”.
9) Merken jullie dat er momenteel geen Stadstheater in Almelo is?
“We hadden het al steeds drukker, maar nu komt er zeker een deel van het publiek naar ons toe. Al hadden zij daar andere voorstellingen dan wij hier hebben, dus het is niet één op één te zeggen dat al het publiek naar ons komt. Maar dat er een deel overstapt, dat is duidelijk.”
“En als je me vraagt: “Welke bijzondere voorstelling mag er van jou nog een keertje in Hof 88 worden opgevoerd”? Dat vind ik een hele moeilijke vraag, want wij hebben hier zoveel mooie voorstellingen. En elke keer denk ik van dit is de mooiste, deze is geweldig. En … we hebben hier ook zoveel verschillende soorten muziek, theater, toneel, cabaret. En natuurlijk het filmhuis dat al zo’n 50 jaar bestaat. Sowieso elke vrijdag vertonen we een film en één keer in de twee weken proberen we dat ook op de woensdagavond”.
“Of we niet van een groot multifunctioneel centrum dromen? We zijn eigenlijk nu al een multifunctioneel centrum. De hele week door zit Hof 88 vol met verenigingen, dansgroepen en het ROC. We zijn niet voor niets het huis van de amateurkunst — dat was ooit een voorwaarde van de gemeente, en die rol vervullen we nog steeds. De term ‘culturele bijenkorf’ vind ik niet zo bij ons passen; ik noem Hof 88 liever de huiskamer van Almelo”.
10) Wat wens je jezelf en je collega’s van Hof 88 toe?
“Dat we nog heel lang samen mooi theater kunnen verzorgen in Almelo — op welke plek dan ook. Hof 88 is niet alleen uniek in Almelo, maar ook in Nederland. Dat horen we van artiesten”.
“We hebben een prachtig gastenboek waarin ze na hun optreden schrijven hoe fijn, gastvrij en gezellig het hier is. Dat krijgen ze niet overal. Het is echt iets specifieks van Hof 88 en daar zijn we trots op. Niet omdat het moet, maar omdat het hier gewoon klopt.”
“En als ik veel geld te besteden had, zou ik misschien wat moderniseren, vooral op het gebied van duurzaamheid, maar echt veranderen zou ik weinig. Mijn eerste reactie was: de gordijnen. Nee, zonder dollen: de charme van het gebouw is precies wat Hof 88 zo bijzonder maakt. Natuurlijk horen we allerlei verhalen over mogelijke plannen en een eventuele verhuizing, maar zolang er niets zeker is, blijven wij hier gewoon mooi theater maken. En als het ooit ergens anders moet, dan bouwen we daar met net zoveel liefde een nieuwe plek op”.
“Mensen vragen ons nu vaak of we gaan verhuizen of verdwijnen. Ik laat het allemaal over me heen komen. Wat veel mensen niet weten, is hoeveel werk er achter de schermen gebeurt. Een voorstelling van anderhalf uur betekent dat technici al vanaf één uur ’s middags bezig zijn. Het zou leuk zijn als mensen dat eens konden zien, bijvoorbeeld tijdens een informatiedag”.
Tot slot
“Het gevoel is goed en alles werkt mee: het gebouw, het personeel, het publiek, de sfeer. Alles klopt gewoon.”